... فریوم دادن، اندی(انده) مو چینون بی فرگ و چلنگ و دست و پا چَول و شل و ول خه نبیدم! بی دنگی و سر به زیری و شرمووی و زکِ تی داریم جست به مست درگل و گولم زیدن. جغله آرومی بیدم و درگل هم هر کاری که داشتن، واسکه انجمس بدم سیسون. اگدن: ستین دردت بیو مِه(میخ) تمداره بکوو! ستین بووم بیو ای لِشک داره بُوُ

... بس اگدن چشمه کور اَوه. اَوِس کم بید. تک تک ز منه گهر اریسست به لم و منه یه برد چالی جم ابید. سی هیم یو بس اگدن چشمه کور اوه. پیاله وامون نبید که واس اَو بخوریم و غلوه هم تشنه مون بید. به پنگه نی بید اَو بخوریم؛ تا اخواستی پر پنگه او بکنی و بیاریس، اریسست و اونه گل اکرد... چاره ناچار

با درود به همتباران و دوستان ارجمند در دو هفته ی گذشته، پرشین بلاگ دچار مشکل فنی شد و به روز رسانی نیز غیر ممکن. امشب مشکل حل شده و خوشحالم که در خدمت شما عزیزان هستم. آرزومند تندرستی و پیشرفت شما...

یکینه اخوم تا سِتینم بووه وُجاقی به هِندا پسینم بووه به شوگار شَه، روز تنگی و درد زِلُم، آسمونم، زمینم بووه نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ٧:٥۸ u200eق.ظ ; جمعه ٩ تیر ۱۳٩٦ نظرات () لینک دائم

برگت، بالا تیته! ... غار و ولنگ جغله ماله ورداشت بی. وا هیچی و هیشکی آروم نیگرهد. بس گدن چته؟ کی زیدته؟ کی چی بت گده؟ و ... تهنا هی اغارنید و جم و جیلا اکرد.آروم که گرهد، کی مرداس بس گد: کُرُم! چته؟ کی چینون ناآرومت کرده؟ بگو تا بدم لاشس بکنن! جغله هرساسه وا پشت دست پاک کرد و هیم جور که سیکه اکند، ا

خَو پلا کردم و ویرم چُهمِستهُشکِلو دل به یه چرتی رُهمست تپ تپو وست به ری سینه، ز غیز وست خو فیچ به لو تا جُهمِست (ستین بختیاری) نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۸:٢٤ u200eق.ظ ; جمعه ٩ تیر ۱۳٩٦ نظرات () لینک دائم

قاصدک از یار کی آری خبرخوش خبر؛ شادم بکن بار دگر پر زنان رو تا به گلزارش دمیبین که پنهان گشته یا رفته سفر نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱:٥٥ u200eق.ظ ; شنبه ۱٠ تیر ۱۳٩٦ نظرات () لینک دائم

به لاشم درد و غصه هونه کرده به ای دل جغد لیشی لونه کرده الانرفین پر سوزت گمونم که قصت کشتن ای جونه کرده نویسنده : حسین عبدالهی پبدنی : ۱۱:٠٥ u200eب.ظ ; جمعه ۱٦ تیر ۱۳٩٦ نظرات () لینک دائم

دل در گروستی و دو دیده به در است عشقت به برستی و خیالت به سر است بر یال افق مانده نگاهم به امید هر گاه و گهی،در ره تو این نظر است

خاک ایران، مادر من با شماست چشم دل با خشت جانش آشناست   دست بیگانه به سویش گر رود بر سرش آن ضربت شمشیر ماست

جراحی بختیاری و تگله(بخیه) زیدن وا[1] تال[2] دین[3] اسب... مالخدا[44] پیا خووی بید و ز خووی هیچی کم نداشت؛ هم ز گفت و لفت و هم ز کد و بالا، پیایی بید به تموم مهنا بختیاری. منه ری[5] پهن و مِردونس تهنا جا یه زهم[6] باریکی ز گوشه لو[7] تا دین ایلوارس[8] تیانه[9] به خوس ادُهد[10]... گاشد[11] که ز تُر ت

... دستاس ری تیاس بید و هی اغارنید و اگد: به دادم برسین! امداد!...کی گودرز رسید بس وگد: تهماس چته؟گد: پوریز زیده منه تیم و تیمه کنده.کی گودرز گد: کو تیته کنده؟گد: تی پهریمه! ...دست هایش را روی چشمانش گذاشته بوذ و فریاد می زد و می گفت: به فریادم برسیو! کمکم کنید!کی گودرز سر رسید و گفت: تهماسب چته؟گفت...

جنگ وست؛جنگ سر یه دپن زمین بید. هو اگد تو یه گُم بیشتر گرهدی و یو اگد نه! ... بنگ تفنگ بید که گوشنه کر اکرد و شلک تیر و برد بید که به لاش و سر پیایل جنگ کن ابارست. جنگ کنون یا منه سنگر بیدن و یا نمد به دست خوسه  ری به ری ور برد و گرز دِرِست

کاش امشو مه درا تا بس بگومزی شو شه کنده ور جا بس بگومکاش نی مند ای همه ور زیر اورتا منه صحرای روشنا بس بگومنی منه بال تیا نرقس به گلتا ز رنگ سوز مینا بس بگوم ...

 یکی ز کس و کارون که معلم یکی ز آبادیا نزیک لالی بید؛ بم گد: کار دارم ؛ یه چن روز بیو جام سر کلاس. ز لالی سوار ماشین وابیدم و به راننده گدم که مونه تی آبادی ... پیاده کن. منه یه شوری واستاد و گد: ز هیم شور اروی تا برسی به لا رُهی و ... رهدم و رسیدم و دم صحو زی، آقا معلم رهد ز دین کارس و مو هم آ

 تشنه ای محتاج یک قطره ز باران مانده ام شاخه ای افسرده در خشک بیابان مانده ام   شد نصیبم ابر استرون به پهنا آسمان در فرود شبنمی از چشم جانان مانده ام  

سیزده بدرم، به توو، نه جامه سوزی ِ دلت هی به نیامه کی گد که تیا تو سور و شیمن هر جا اروم تیا تو وامه

مرغکی را برده بودندش بهشت تا ز سختی ها دمی آرد زهشت  در میان قدسیان ماوا گزید واندرآن جنت به لذت آرمیدپر زنان از شاخه ای بر شاخساربی مهابا از مهار و از شکار  ترس را بر دل نبودش هیچ راه واندرآن نزهتگه قدسی پناه ... روزها خوش در خور و خوابش گذشتناگهان یک شب سروش آمد

(شولار نداری یو کلهت[2]...) یه سرگذشتی ز گرده واری سال نو مردم بختیاری به نیاتر[3]به ویرم هد که اخوم سیتون بگوم. ای سرگذشت منه زون مردم وست و زون به زون گشت تا به امروز که به جا سی یه پاره آدمیل بکار اروه. بیشتر به شوخی ایاهه تا راست؛ ز گپون که پرسیدم گدن راستِ (دنباله در ادامه مطلب) -گردآوری، تهیه

الفه، آیین کهن در بختیاری بختیاری ها در آخرین پنج شنبه ی(شب جمعه) هر سال برای مردگان خود حلوا می پزند و در نان مخصوص و به شکلی خاص و مرتب می گذارند و بین همسایگان و نزدیکان تقسیم می کنند و باور دارند که مردگان در سال نو و با آمدن نوروز، چشم به راه بستگان خود هستند تا بر مزار آنان بیایند و برایشان خو